Χορός της Καρμανιόλας

Ο Χορός της Καρμανιόλας ήταν λαϊκό έθιμο των αβράκωτων. Παραδοσιακός χορός ο οποίος αποτελούσε έναν τρόπο έκφρασης των υποτελών τάξεων. Επί Ροβεσπιέρου έγινε ο χορός που συνόδευε αποκεφαλισμούς αστών, δικαστών και αντεπαναστατών γενικότερα. Λαμβάνοντας κατά νου τη ρήση του Μπένγιαμιν ότι «τίποτε απ' ότι έχει συμβεί δεν πρέπει να χαθεί από την ιστορία» και προσθέτοντας ότι «μονάχα στη λυτρωμένη ανθρωπότητα ανήκει ολότελα το παρελθόν της», η επιλογή του ονόματος έγινε για να διατηρήσει στο παρόν τόσο το ιστορικό περιεχόμενο του χορού (κριτικά πάντα) όσο και την μελλοντική προβολή του. Να τον χορεύουμε στην απελευθερωμένη κοινωνία του αύριο.

Μπροσούρα

Μπροσούρα
Για να κατεβάσετε τη μπροσούρα σε μορφή PDF κάντε κλικ στην εικόνα

Εκδηλώσεις

Εκδηλώσεις
26/02/10: Oικονομική Κρίση & Συναίνεση
Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Εκδήλωση για την απεργία στην Ελληνική Χαλυβουργία, Τετάρτη 21 ΔΕκέμβρη στις 19:00 στην ΑΣΟΕΕ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ- ΣΥΖΗΤΗΣΗ- ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ με ΑΠΕΡΓΟΥΣ από την Ελληνική Χαλυβουργία


Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων της Χαλυβουργίας, που σε αυτούς τους ζοφερούς καιρούς αντιστέκονται στη λεηλασία της ζωής τους, στη μείωση των μισθών, τις απολύσεις και τα εκβιαστικά διλήμματα.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχει έρθει η ώρα για την τάξη μας να δράσει από κοινού, συλλογικά, μέσα από συνελεύσεις των εργαζομένων με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες χωρίς διαμεσολαβήσεις και αντιπροσωπεύσεις.

Έχει έρθει η ώρα της ενότητας στη δράση, της αλληλεγγύης, της συμμετοχής, έχει έρθει η ώρα να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.


Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών
Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Παρέμβαση σε εγκαίνια γραφείων της ΔΗΜ.ΑΡ μετά την επερώτηση για το κτήριο της Σκαραμαγκά


Την Παρασκευή 16-12-11 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στα εγκαίνια των γραφείων της Δημοκρατικής Αριστεράς στο Ίλιον από περίπου 50 συντρόφους και συντρόφισσες που συμμετέχουμε στην κατάληψη Σκαραμαγκά και αλληλέγγυους-αλληλέγγυες. Η παρέμβαση έγινε με αφορμή την επερώτηση που κατέθεσαν στη βουλή οι βουλευτές της Δημ.Αρ. Ψαριανός και Λεβέντης  “για το διατηρητέο στον αριθμό 61 της οδού Πατησίων, που αποτέλεσε την οικία της Μαρίας Κάλλας κατά τα νεανικά της χρόνια, καθώς και για το Μουσείο «Μαρία Κάλλας», που παραμένει σήμερα κλειστό”

Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, η οποία έγινε μιάμιση ώρα μετά την ανακοινωμένη ώρα των εγκαινίων, πετάχτηκαν τρικάκια, μοιράστηκαν κείμενα, φωνάχθηκαν συνθήματα, ενώ ανοίχτηκε πανό κάτω από τα γραφεία το οποίο έγραφε: «Δωσίλογοι της Δημοκρατικής Αριστεράς» κάτω τα χέρια από την «κατάληψη Σκαραμαγκά». Η παρέμβαση ήταν σύντομη ενώ μερικά άτομα ανέβηκαν στα γραφεία και επέδωσαν την ανακοίνωση της κατάληψης στους ελάχιστους παραβρισκόμενους, τοπικά στελέχη ως επί το πλείστον καθιστώντας σαφές ότι θα μας βρίσκουν μπροστά τους κάθε φορά που επιλέγουν να χτυπήσουν τον κόσμο της εξέγερσης και της αυτοοργάνωσης και τα απελευθερωτικά εγχειρήματα που έχει γεννήσει.


     Ακολουθεί η ανακοίνωση της κατάληψης:


   



Στις 5 Δεκέμβρη 2011, μια μέρα δηλαδή πριν από την συμπλήρωση 3 ετών από τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη του ’08,  οι βουλευτές Θανάσης Λεβέντης και Γρηγόρης Ψαριανός κατέθεσαν στην βουλή επερώτηση σχετικά με το μουσείο της Μαρίας Κάλλας και την «εγκατάλειψη» του κτιρίου της Πατησίων 61, που έζησε τα εφηβικά της χρόνια η μεγαλοαστή τραγουδίστρια της όπερας. Τα δύο εν λόγω καθάρματα, που ξεπέρασαν σε χυδαιότητα τους φασίστες του ΛΑΟΣ, ανήκουν στο κόμμα της δημοκρατικής αριστεράς. Στη ΔΗΜ.ΑΡ. ανήκει και η Άννα Φιλίνη, η οποία ως πρόεδρος του πολιτιστικού οργανισμού του δήμου Αθηναίων είχε θέσει στο παρελθόν το ίδιο ζήτημα στο δημοτικό συμβούλιο.

Η δημοκρατική αριστερά αυτοχαρακτηρίζεται ως «η αριστερά της ευθύνης», η αριστερά δηλαδή, που δεν εναντιώνεται απλά στο «σύστημα» αλλά προτείνει και λύσεις. Η μετάφραση αυτής της φράσης είναι ότι θέλει να αποτελέσει μια βασική συνιστώσα του σχήματος εξουσίας, που θα προκύψει μετά τις επόμενες εκλογές. Μέσα στη συνθήκη της βαθύτατης συστημικής κρίσης, όπου το πολιτικό σύστημα έχει απολέσει κάθε δυνατότητα (εκμαίευσης) συναίνεσης, η πολιτική και οικονομική κυριαρχία αναζητά ένα μοντέλο διαχείρισης, μέσω του οποίου θα μπορεί να επιβάλλει όσο το δυνατόν ευκολότερα τις πολιτικές εξαθλίωσης απέναντι στο κοινωνικό σώμα. Προκειμένου να λειτουργήσει το μοντέλο αυτό με τους ευνοϊκότερους για την κυριαρχία όρους, στήνεται πάνω σε ένα ευρύτερο πολιτικό/κομματικό φάσμα, από την ακροδεξιά ως την αριστερά. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι επιδιώξεις της Δημοκρατικής Αριστεράς, η οποία επιθυμεί να έχει νομή στο νέο πολιτικό σκηνικό. Η συνταγή άλλωστε είναι δοκιμασμένη στο πεδίο του δήμου Αθηναίων. Η Δημοκρατική Αριστερά συμμετέχει ενεργά στην εξουσιαστική κολεγιά μαζί με τον δήμαρχο Αθηναίων Καμίνη, ο οποίος ζητά επανειλημμένα νέα ρύθμιση για τις διαδηλώσεις ώστε να μην “διαταράσσεται” το εμπορικό Κέντρο της πόλης , εγκαινιάζοντας παράλληλα την προνοιακή πολιτική του προς τις ευάλωτες ομάδες ξηλώνοντας σε πρώτη φάση τα παγκάκια από τις πλατείες για να μην κοιμούνται οι άστεγοι.

Γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους υπογράφει  σε κάθε ευκαιρία δηλώσεις νομιμοφροσύνης και υποστήριξης προς το καθεστώς, κρατώντας εχθρική στάση απέναντι σε όποιον αγωνίζεται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μετά το απεργιακό διήμερο 19-20 Οκτώβρη συνέπλευσε με όλο τον εξουσιαστικό συρφετό τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Είναι ενθαρρυντικό γεγονός ότι σήμερα οι χιλιάδες διαδηλωτές απώθησαν και απομόνωσαν τους κουκουλοφόρους, οι οποίοι για ακόμα μια φορά, επιχείρησαν να πλήξουν το μαζικό λαϊκό κίνημα». Η δημοκρατική αριστερά συμμετέχοντας εμφατικά στη συμμαχία των πρόθυμων και των τιμητών της κοινωνικής ειρήνης, όντας κομμάτι του κόσμου της διαμεσολάβησης και της εξουσίας καταδικάζει και εναντιώνεται σε κάθε ακηδεμόνευτο και συγκρουσιακό αγώνα καθώς νιώθει να κινδυνεύει από κάθε χειρονομία και λογική εξέγερσης.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ερώτηση για την κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά η οποία έρχεται να προλειάνει το έδαφος από τα αριστερά- για κατασταλτική επιχείρηση εναντίον της. Μετά την επερώτηση των φασιστών βουλευτών του ΛΑΟΣ για τις καταλήψεις του κέντρου,τις κοινές επίθεσεις ακροδεξιών και ΜΑΤ στην κατάληψη της Σκαραμαγκά στις 10/5 και 16/5 και την εισβολή της αστυνομίας στις 29/7, ήρθε τώρα το αριστερό δεκανίκι της εξουσίας που λέγεται ΔΗΜ.ΑΡ να απλώσει τα ξερά του στην κατάληψή μας και θα είναι εξίσου υπόλογοι σε ενδεχόμενη εκκένωσή της.

Γιατί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οι δηλωσίες της δημοκρατικής αριστεράς, ότι το κατειλημμένο έδαφος της Σκαραμαγκά δεν είναι «ερειπωμένο». Αποτελεί μια εστία αυτοοργανωμένης ζωής μέσα στο εμπορικό κέντρο της μητρόπολης το οποίο θα επιθυμούσαν οι κρατικοί και δημοτικοί άρχοντες να είναι αποστειρωμένο «φιλοξενώντας» μόνο μουσεία και ναούς κατανάλωσης και διακίνησης εμπορευμάτων. Αντίθετα με αυτές τις προσδοκίες, μέσα στην κατάληψη πραγματοποιούνται πλήθος πολιτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων με ανταγωνιστικό, προς το υπάρχον, πρόσημο.

Η κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά θα συνεχίσει να δρα στην κατεύθυνση της αντίστασης και της αυτοοργάνωσης. Της σύγκρουσης και της αλληλεγγύης. Λαμβάνοντας τις αποφάσεις συλλογικά χωρίς ιεραρχίες, ειδικούς και ακολουθητές. Αποτελώντας κομμάτι του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος, στεκόμενη στο πλάι κάθε αγωνιζόμενου/ης και κάθε καταπιεσμένου/ης.

Μέσα από την κατάληψη θα συνεχίσουμε να εξυφαίνουμε τα όνειρα μας για την ανατροπή του κόσμου της εκμετάλλευσης. Για να συμβάλουμε και εμείς στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης, και στην ανοικοδόμησης μιας κοινωνίας ελευθερίας. Ενισχύοντας τους εφιάλτες κάθε δεξιού και αριστερού στυλοβάτη του συστήματος, τους υπενθυμίζουμε, ότι ήρθαμε για να μείνουμε...

10,100, χιλιάδες καταλήψεις
Ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης πλήξης





Πορεία ενάντια στην κρατική & παρακρατική βία



Για την επίθεση φασιστοειδών στο τέλος της αντικατασταλτικής διαδήλωσης
στο Πέραμα το πρωί του Σαββάτου 10 Δεκέμβρη

     Το Σάββατο 10/12, είχε καλεστεί στο Πέραμα, στις 12.00, στην πλατεία Τσορμπατζόγλου, πορεία ενάντια στην αστυνομική βία, την κρατική καταστολή και το δόγμα «μηδενικής ανοχής». Η πορεία αφορούσε στην αστυνομική βία που ασκήθηκε σε σύντροφο από το Πέραμα από 4 άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ και στις κατηγορίες που του αποδόθηκαν κατόπιν για απείθεια, αντίσταση κατά της αρχής και οπλοφορία (για ένα πολυεργαλείο στο μπρελόκ), επειδή μαζί με μία συντρόφισσα πετούσαν τρικάκια (φεϊγ βολάν) την Κυριακή 4/12 έξω από το ΕΠΑΛ Περάματος. Τα τρικάκια αναφέρονταν στην αστυνομική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου τρία χρόνια πριν και στην κοινωνική-ταξική εξέγερση που ακολούθησε.
     Στη συγκέντρωση μαζευτήκαμε λίγο περισσότεροι από 100 άνθρωποι, με συμμετοχή κυρίως νεολαίων της περιοχής και αγωνιζόμενων ανθρώπων από το Πέραμα και τις γύρω περιοχές του Πειραιά. Μετά από παραμονή μίας ώρας στην πλατεία, με μικροφωνική, ανακοινώσεις, μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό, ξεκινήσαμε τη διαδήλωση. Πορευτήκαμε με παλμό και συνθήματα κατά της καταστολής και της λεηλασίας της ζωής μας, μοιράζοντας παράλληλα εκατοντάδες κείμενα και αφού κάναμε μια ολιγόλεπτη στάση για συνθήματα κοντά στο αστυνομικό τμήμα που φυλασσόταν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, επιστρέψαμε στην πλατεία Τσορμπατζόγλου όπου και ολοκληρώθηκε η διαδήλωση.
     Από την αρχή της συγκέντρωσης, πριν ξεκινήσει η πορεία, μία παρέα-ομάδα 10-15 ατόμων από το Πέραμα, καθόταν σε καφετέρια απέναντι από την πλατεία Τσορμπατζόγλου και κοιτούσαν προκλητικά προς τους συγκεντρωμένους. Κατά την επιστροφή μας στην πλατεία με την ολοκλήρωση της διαδήλωσης η συγκεκριμένη ομάδα είχε φτάσει να αριθμεί τουλάχιστον 40 άτομα, τα οποία όμως δεν φαίνονταν όλα από την πλατεία. Κάποιοι συνέχιζαν να είναι έξω από την καφετέρια, όμως οι περισσότεροι ήταν μέσα στο κατάστημα BALLOON ακριβώς δίπλα στην καφετέρια και στο οικόπεδο αριστερά του καταστήματος με τα μπαλόνια. Με την ολοκλήρωση της διαδήλωσης και την αποχώρηση όσων ανθρώπων είχαν έρθει από μακρινότερες περιοχές, μαζέψαμε τα πανό και τις σημαίες και κινηθήκαμε να αποχωρήσουμε και οι τελευταίοι. Πρώτο ένα αυτοκίνητο που αποχώρησε από την κάτω πλευρά της πλατείας προς τη Λεωφ. Δημοκρατίας και πέρασε δίπλα τους δέχτηκε την επίθεση και τις απειλές τους. Ταυτόχρονα, τα άτομα που βρίσκονταν έξω από την καφετέρια επιτέθηκαν με ξύλα, κράνη και γροθιές σε μεμονωμένους διαδηλωτές που ξεκινούσαν να φύγουν με τα μηχανάκια τους. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες παρόλο τον αιφνιδιασμό τους αντέδρασαν δυναμικά ανταποδίδοντας τα χτυπήματα, γεγονός που τους έδωσε τη δυνατότητα να διαφύγουν και να αποφύγουν το λιντσάρισμα. Κατά την επίθεσή τους έριξαν και ένα μικρό μπουκάλι νερού γεμάτο με βενζίνη με ένα δυναμιτάκι εξωτερικά, που όταν έσκασε πήρε φωτιά η βενζίνη. Το έριξαν κάτω από το αυτοκίνητο διαδηλωτών που προσέτρεξαν σε βοήθεια αυτών που δέχονταν επίθεση, όμως αυτό κύλησε και όταν έσκασε προκάλεσε ζημιές σε σταθμευμένο αυτοκίνητο περίοικου έξω από το πρώην σούπερ μάρκετ Ατλάντικ. Η επίθεση των φασιστοειδών κλιμακώθηκε με εφόρμηση και των υπολοίπων, που βρίσκονταν μέσα στο μπαλονάδικο και στην οικοδομή, οι οποίοι βαστούσαν σιδηρόβεργες και πετούσαν πέτρες. Μόλις κατόρθωσαν να απωθήσουν τους λιγοστούς που βρίσκονταν στην πλατεία κι εκείνους που ξεκινούσαν να φύγουν με τα οχήματά τους, πέταξαν άλλο ένα μπουκαλάκι με βενζίνη και δυναμιτάκι, αυτή τη φορά επί της λεωφόρου Ειρήνης, προκαλώντας ανάφλεξη και ζημιές σε ένα σταθμευμένο ταξί κατοίκου. Ως αποτέλεσμα της φασιστικής επίθεσης, τρεις διαδηλωτές τραυματίστηκαν στο κεφάλι και δύο ακόμα δέχτηκαν χτυπήματα με ξύλα στο σώμα τους.
     Η θρασυδειλία της συγκεκριμένης ομάδας φασιστοειδών, που απαρτιζόταν κυρίως από Περαματιώτες (τα ονόματα των οποίων γνωρίζουν οι πάντες στην περιοχή), είναι κραυγαλέα. Επιτέθηκαν σε μεμονωμένους ανθρώπους την ώρα της αποχώρησής τους. Η σύνθεση της φασιστοσυμμορίας περιλάμβανε άτομα συγκεκριμένου γηπεδικού συνδέσμου του Περάματος, άτομα που έχουν περάσει ή διατηρούν στενές επαφές με νεοναζιστικές οργανώσεις, άτομα που έχουν συμμετάσχει σε ρατσιστικές επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών στη Νίκαια και τον Ασπρόπυργο, άτομα που σχετίζονται με προστασίες της νύχτας και διακίνηση ουσιών και όλοι μαζί έχουν χτισμένο τον εγκέφαλό τους με τον στόκο του τοπικισμού.
   Η δράση τέτοιων ομάδων χουλιγκάνων-φασιστοειδών, όταν υπερβαίνει τα τραμπούκικα και τοπικιστικά χαρακτηριστικά της και αποκτά πολιτική κατεύθυνση με στοχοποίηση και επιθέσεις εναντίον μεταναστών, αγωνιζόμενων ανθρώπων και διαδηλώσεων, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τις τοπικές κοινωνίες. Παρόμοια φαινόμενα δίνουν πρόσφορο έδαφος στους οργανωμένους φασίστες-νεοναζί για να διαχύσουν το φασιστικό-ρατσιστικό τους δηλητήριο, που είτε εμφανίζονται με τη μορφή επίσημου κόμματος είτε ως συμμορίες που αναλαμβάνουν να καθαρίσουν κάποια περιοχή από την εγκληματικότητα που δήθεν προκαλούν μετανάστες. Η συλλογική δραστηριοποίηση, η αρνητική στάση των περιοίκων και η απομόνωση τέτοιων στοιχείων αποτελεί τη μόνη απάντηση απέναντι στις φασιστικές εμφανίσεις και προκλήσεις στις γειτονιές.
    Άλλωστε ο φασισμός δεν αποτελεί ένα κοινωνικό παράδοξο ή το κακό ιστορικό παρελθόν που αφήσαμε πίσω μας, ούτε αφορά κάποιους λίγους περιθωριακούς. Πρόκειται για κοινωνικό φαινόμενο που στοχοποιεί και μάχεται την διαφορετικότητα και εμφανίζεται στην καθημερινότητα με πολλαπλές εκφάνσεις όπως είναι το χρώμα, η θρησκεία, η καταγωγή, το φύλο, η σεξουαλική προτίμηση, η πολιτική σκέψη και η κοινωνική τάξη. Στην ουσία του όμως παραμένει πάντα ίδιος. Αναπαράγεται και προωθείται από τους κυρίαρχους, που στο παρελθόν τον ισχυροποίησαν με τα τραγικά αποτελέσματα του Β’ παγκοσμίου πολέμου, στις τάξεις των καταπιεσμένων και απέναντι σε αυτούς, όταν και όποτε η κυριαρχία τους αμφισβητείται.
  Μέσα σε συνθήκες συνολικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος (οικονομικής, πολιτικής, πολιτισμικής) και ολομέτωπης επίθεσης της κυριαρχίας κατά της κοινωνίας, παράλληλα με τη διεύρυνση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, των κοινωνικών αγώνων, του κοινωνικού ριζοσπαστισμού, πολλαπλασιάζονται και τα κρούσματα κοινωνικού εκφασισμού, ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες διεργασίες καλλιεργούνται και πριμοδοτούνται από την ίδια την πολιτική και οικονομική εξουσία. Για τον αποπροσανατολισμό της κοινωνικής οργής και τη διασπορά της σύγχυσης σχετικά με τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων. Για την ανάπτυξη ενός πολέμου «όλων εναντίον όλων» στις γραμμές των «από κάτω», στις γραμμές των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων ανθρώπων, στον αντίποδα των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και τους υπερεθνικούς μηχανισμούς κυριαρχίας.
  Η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που έχει επιβληθεί με τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, τα πολυνομοσχέδια και τις δανειακές συμβάσεις, για την υποδούλωση και τη λεηλασία μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, βαθαίνει και διευρύνεται με τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, με πρωθυπουργό έναν εκπρόσωπο του τραπεζιτικού κεφαλαίου. Το καθεστώς όσο πιο πολύ μετατοπίζεται θεσμικά προς ολοένα πιο ολοκληρωτικές «λύσεις», θα επιζητά πέρα από την ενίσχυση των κατασταλτικών του μονάδων και των παρακρατικών-νεοναζιστικών συμμοριών και ευρύτερες φασίζουσες κοινωνικές συμμαχίες. Έναν «κοινωνικό» συμμαχικό στρατό κατάδοσης και καταστολής των αγωνιζόμενων ανθρώπων και των εγχειρημάτων τους.
    Ο κόσμος του αγώνα, όμως, δεν εκφοβίζεται και δεν τρομοκρατείται ούτε από την κρατική καταστολή ούτε από την φασιστική ή παρακρατική βία. Η απρόκλητη αυτή επίθεση όπως και κάθε αντίστοιχο περιστατικό δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητα. Ανοιχτά, δημόσια, συλλογικά, κοινωνικά. Εξάλλου, είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας του Περάματος και των συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή να πάρουν σαφή και ξεκάθαρη θέση για την επίθεση που δέχτηκε η διαδήλωση και να απομονώσουν τα συγκεκριμένα υποκείμενα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ


Συνέλευση Περάματος για την Αλληλεγγύη και τη Δράση
συντρόφισσες – σύντροφοι
Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Για τη μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους 400 απεργούς εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας το Σάββατο 3/12





     Περισσότερα από 100 μηχανάκια, περισσότερα από 50 αυτοκίνητα, περισσότεροι από 350 άνθρωποι στη μοτοπορεία αλληλεγγύης στους απεργούς εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας, το πρωί του Σαββάτου 3/12.



     Συνελεύσεις κατοίκων από πολλές περιοχές της Αττικής (με συμμετοχή αγωνιζόμενων ανθρώπων από όλες τις συνελεύσεις των περιοχών του Πειραιά και της Δυτικής Αθήνας) συναντηθήκαμε λίγο μετά τις 12.30 στη διασταύρωση της Ιεράς Οδού με τη Θηβών στο Αιγάλεω και πορευτήκαμε όλοι και όλες μαζί μέχρι το εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο. Κάθε συνέλευση είχε συναντηθεί νωρίτερα και είχε ξεκινήσει από την κεντρική πλατεία της περιοχής της.


     Στο εργοστάσιο υπήρξε θερμή υποδοχή μας από δεκάδες απεργούς χαλυβουργούς που ήταν συγκεντρωμένοι στην πύλη. Για πολλά λεπτά η ατμόσφαιρα δονούνταν από τα συνθήματα που φωνάζαμε μαζί: «οι χαλυβουργοί δεν είναι μόνοι η αλληλεγγύη μας ενώνει», «η αλληλεγγύη όπλο των εργατών πόλεμο στον πόλεμο των καπιταλιστών», «χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά». Ακολούθησαν ανακοινώσεις από τη μικροφωνική και δόθηκαν σε επιτροπή των απεργών τα τρόφιμα και τα ποσά οικονομικής ενίσχυσης που είχε συγκεντρώσει η κάθε συνέλευση. Για μιάμιση ώρα παραμείναμε συγκεντρωμένοι έξω από την πύλη του εργοστασίου συζητώντας με τους εργάτες για την πολυήμερη απεργία τους που έχει θαφτεί από τα ΜΜΕ, για την απόφασή τους να συνεχίσουν μέχρι την απόσυρση των απολύσεων και των εργοδοτικών επιδιώξεων για εκ περιτροπής εργασία, για την ανένδοτη στάση του βιομήχανου Μάνεση που προχώρησε σε άλλες 16 απολύσεις, για τις «προτάσεις» της επιθεώρησης εργασίας να δεχτούν το 5ωρο με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών τους, για την αλληλεγγύη που τους δίνει κουράγιο και τους δυναμώνει.


     Η Συνέλευση της Πλατείας στο Κερατσίνι είχε καλέσει συγκέντρωση στις 11πμ στην πλατεία Λαού στα Ταμπούρια. Για μία ώρα στήθηκε μικροφωνική εγκατάσταση με μουσική και ανακοινώσεις, μοιράστηκαν εκατοντάδες καλέσματα της συνέλευσης και κείμενο των ίδιων των απεργών, συγκεντρώθηκαν δεκάδες σακούλες με τρόφιμα για τους απεργούς και 745 ευρώ για την οικονομική τους ενίσχυση. Λίγο πριν τις 12 ξεκινήσαμε με μοτοπορεία αρχικά μέσα στο Κερατσίνι (Λεωφ. Δημοκρατίας, Κωνσταντινουπόλεως, Βενιζέλου, Παπαναστασίου, Δεμερτζή, Τσαλδάρη) και στη συνέχεια μέσω της Σαλαμίνος φτάσαμε στο περιβολάκι (πλ. Δαβάκη) στη Νίκαια. Εκεί μας περίμεναν αγωνιστές και αγωνίστριες από τις συνελεύσεις της Νίκαιας, του Κορυδαλλού και του Πειραιά και όλοι μαζί πορευτήκαμε μέσω Πέτρου Ράλλη και Θηβών, στο Αιγάλεω, στο κοινό σημείο συνάντησης όλων των συνελεύσεων. Σε όλη τη διαδρομή από το Κερατσίνι μέχρι τον Ασπρόπυργο η συνέλευσή μας πετούσε τρικάκια αλληλεγγύης στους απεργούς εργάτες ενώ φτάνοντας στο εργοστάσιο κρεμάσαμε απέναντι από την πύλη πανό που έγραφε: «αν δεν μοιραστούμε τον αγώνα θα μοιραστούμε την ήττα».



Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συγκέντρωση στο Κερατσίνι είχαν έρθει 5 απεργοί χαλυβουργοί, οι οποίοι μπήκαν με τις μηχανές τους στην κεφαλή της μηχανοκίνητης διαδήλωσης από το Κερατσίνι μέχρι το Αιγάλεω και από εκεί στον Ασπρόπυργο.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ

αναδημοσίευση από το http://suneleushkeratsiniou.blogspot.com/

Συγκεντρώσεις

...