Χορός της Καρμανιόλας

Ο Χορός της Καρμανιόλας ήταν λαϊκό έθιμο των αβράκωτων. Παραδοσιακός χορός ο οποίος αποτελούσε έναν τρόπο έκφρασης των υποτελών τάξεων. Επί Ροβεσπιέρου έγινε ο χορός που συνόδευε αποκεφαλισμούς αστών, δικαστών και αντεπαναστατών γενικότερα. Λαμβάνοντας κατά νου τη ρήση του Μπένγιαμιν ότι «τίποτε απ' ότι έχει συμβεί δεν πρέπει να χαθεί από την ιστορία» και προσθέτοντας ότι «μονάχα στη λυτρωμένη ανθρωπότητα ανήκει ολότελα το παρελθόν της», η επιλογή του ονόματος έγινε για να διατηρήσει στο παρόν τόσο το ιστορικό περιεχόμενο του χορού (κριτικά πάντα) όσο και την μελλοντική προβολή του. Να τον χορεύουμε στην απελευθερωμένη κοινωνία του αύριο.

Μπροσούρα

Μπροσούρα
Για να κατεβάσετε τη μπροσούρα σε μορφή PDF κάντε κλικ στην εικόνα

Εκδηλώσεις

Εκδηλώσεις
26/02/10: Oικονομική Κρίση & Συναίνεση
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφίσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφίσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

ποτέ δεν θα καταστείλουν αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν




Το κράτος και τα αφεντικά, μέσα στην ενδοσυστημική κρίση του καπιταλισμού, μετά τα εκατοντάδες μέτρα που εξαπέλυσαν ενάντια στους εργαζόμενους, μετά την προώθηση των φασιστικών συμμοριών, μετά τα πογκρόμ σε μετανάστες και εξαθλιωμένους, χτυπάνε τις κινηματικες υποδομές, τα αναχώματα στις “αναπτυξιακές” και ρατσιστικές του επιδρομές και κάθε εστία αγώνα που στέκεται εμπόδιο στην εξαθλίωση.
         Στοχεύουν, δηλαδή, στο σύνολο των κοινωνικών αντιστάσεων.

ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ
ΚΑΤΑΣΤΕΙΛΟΥΝ
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ
ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ

         Οι εισβολές στις καταλήψεις και οι προσπάθειες καταστολής των κινηματικών υποδομών αποτελούν ένα κομμάτι της γενικευμένης επίθεσης που έχει εξαπολύσει η συστημική διαχείριση. Όμως αυτό που δεν μπορούν καν να διανοηθούν τα think tank της κρατικής πολιτικής, όπως και όσοι παίζουν πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες μας, είναι ότι οι καταλήψεις και οι υποδομές δεν περιορίζονται ούτε στους τοίχους, ούτε στις συχνότητες.
         Είναι οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται, είναι η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη και η αντίσταση, που θα τους τσακίσουν.

Χορός της Καρμανιόλας

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΑ Χαλκιδικής, Τρίτη 15 Ιανουαρίου


ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

στο πλευρό του ανυποχώρητου αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής ενάντια στην καταστολή και τα σχέδια του κράτους και της Ελληνικός Χρυσός (θυγατρική της πολυεθνικής Eldorado Gold) για την εγκατάσταση μεταλλείων εξόρυξης χρυσού στα δάση του όρους Κάκκαβος και τον αφανισμό της φύσης και των χωριών της περιοχής, στο βωμό της ανάπτυξης.

Τρίτη 15 Γενάρη 2013 - Συγκέντρωση 5 μ.μ., πλατεία Πανόρμου (σταθμός Μετρό)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συντονιστική συνέλευση αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Β.Α. Χαλκιδικής

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

αλληλεγγύη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, από 25 γενάρη

   

Κοινοί αγώνες όλων των καταπιεσμένων

Ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, το ρατσισμό και την εκμετάλλευση
να γκρεμίσουμε τα σύνορα, τους φράχτες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας



Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Πορεία για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση: 11 Δεκεμβρίου, 11 π.μ. Μοναστηράκι



ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ


     Η παγκόσμια κυριαρχία, έχοντας σήμερα να αντιμετωπίσει μια συνολική συστημική κρίση, επιχειρεί τον εξίσου συνολικό και εξαιρετικά βίαιο μετασχηματισμό της κοινωνίας, επιδιώκοντας τον ολοκληρωτισμό, την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης, την ένταση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, του κοινωνικού ελέγχου και της καταστολής. Η διατήρηση και η αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας επιτάσσει τώρα την εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερων κομματιών της κοινωνίας. Ο ούτως η άλλως εκβιαστικός χαρακτήρας της μισθωτής εργασίας αποκαλύπτεται πια σε όλο του το μεγαλείο, με την πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας, τη μείωση των μισθών, την απελευθέρωση των απολύσεων, με την απειλή της ανεργίας. Παράλληλα, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι εγκαθιδρύεται ένα μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, που οπλίζεται για να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε αντίσταση στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου.

     Την ίδια στιγμή που η τρομοκρατία επιβάλλεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς, την ίδια στιγμή που οι συνθήκες εκμετάλλευσης οξύνονται, τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν πρόθυμα την υπεράσπιση των επιλογών των αφεντικών και τη συκοφάντηση των κοινωνικών αγώνων, προπαγανδίζοντας τον κυρίαρχο λόγο και προωθώντας την υποταγή, ενώ τα κόμματα και οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές προσπαθούν με κάθε τρόπο να χειραγωγήσουν την κοινωνική οργή και να επιβάλουν την κοινωνική ειρήνη, με εκκλήσεις περί «εθνικής ομοψυχίας και συστράτευσης απέναντι στην κρίση».

     Η εξουσία επενδύει στο φόβο -με προφανή σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την εκτόνωση της κοινωνικής οργής-, στοχοποιώντας τα πλέον ευάλωτα κοινωνικά κομμάτια. Ο ανταγωνισμός και η εξατομίκευση, ως δομικά στοιχεία του καπιταλισμού, εν μέσω της γενικευμένης κρίσης τείνουν να λάβουν το χαρακτήρα του ανοιχτού αλληλοσπαραγμού των καταπιεσμένων, του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα σ’ αυτή τη συνθήκη, οι μετανάστες και οι μετανάστριες που έφτασαν στο κέντρο της Αθήνας για να ξεφύγουν από την εξαθλίωση που τους επιφύλαξε η λεηλασία της καπιταλιστικής περιφέρειας γίνονται οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της κρίσης, με τα ΜΜΕ, το επίσημο κράτος και τις παρακρατικές φασιστικές συμμορίες να συντονίζονται σε μια ρητορική μίσους και εξόντωσης.

     Απέναντι στον ολοκληρωτισμό που επιβάλλει η δημοκρατία, η μόνη πραγματική προοπτική αντίστασης είναι οι κοινοί, αδιαμεσολάβητοι αγώνες των καταπιεσμένων -ντόπιων και μεταναστών-, η αυτοοργάνωση και η συλλογικοποίηση παντού: στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στις γειτονιές. Με τα σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες απεργίες και με όπλο μας την αλληλεγγύη, οφείλουμε στους εαυτούς μας να υπερβούμε το φόβο, την παθητικότητα και την εξατομίκευση και να θέσουμε τους όρους της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης, για την καταστροφή του κράτους, του καπιταλισμού και των ιεραρχικών δομών των κοινωνικών σχέσεων, που το μόνο που έχουν να υποσχεθούν είναι περισσότερη εκμετάλλευση και καταπίεση.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ
Σάββατο 11/12 Μοναστηράκι 11:00 π.μ.

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Πορεία Ενάντια στην Κρατική Τρομοκρατία: 25 Νοεμβρίου, 18.00 Προπύλαια

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

κάθε μυαλό και αγώνας, κάθε καρδιά και επανάσταση




Στους καιρούς που η καπιταλιστική

βαρβαρότητα προσφέρει μόνο φτώχεια,

καταστολή και εξαθλίωση,

η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ αποτελεί την άμυνα στην

επέλασή της,
η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σφυρηλατεί τις σχέσεις μέσα

στη τάξη των καταπιεσμένων

και καλλιεργεί το έδαφος για τη ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ,

η οποία ανοίγει τους δρόμους


για μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, για την

ΑΝΑΡΧΙΑ και τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

26/2 Eκδήλωση - συζήτηση: Oικονομική κρίση και συναίνεση


κείμενο αφίσας:


Κάνε την κρίση ευκαρία

Η οικονομική ύφεση είναι ευκαρία...
...για τους κυρίαρχους να επιτείνουν τους όρους εκμετάλλευσης
...για τους καταπιεσ
μένους να δημιουργήσουν τους όρους της κοινωνικής απελευθέρωσης













Προβολή βίντεο: "Capitalism hits the fans"
Εκδήλωση - Συζήτηση: "Οικονομική κρίση και συναίνεση"

26/2 Παρασκεύη, ώρα 7μ.μ.
Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά
Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

Γενική Απεργία Διαρκείας (2/4/09)

κείμενο αφίσας:


Δεν είναι για τους μισθούς που δε μας αρκούν

Δεν είναι για τα ωράρια που δεν υπάρχουν

Δεν είναι για την ανύπαρκτη κοινωνική ασφάλιση

Δεν είναι γιατί ο καθένας συνδιαλέγεται ατομικά τους όρους της δουλειάς του

Δεν είναι για τους εργατοπατέρες που ξεπουλάνε αγώνες

Δεν είναι για τα αφεντικά που μας θέλουν με σκυμμένα κεφάλια

Δεν είναι για την ανεργία, τις απειλές, τους βιασμούς, τις δολοφονίες


ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ


Είναι γιατί θέλουμε να απορρυθμίσουμε τους χρόνους της καθημερινότητάς μας

να δημιουργήσουμε ανατρεπτικά πεδία γνωριμίας, συζήτησης, ζύμωσης

για να συλλογικοποιήσουμε τις επιθυμίες μας

και να καταστρέψουμε τους όρους αιχμαλωσίας μας

για μια ζωή χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση

γιατί δεν τους χρειαζόμαστε εμείς, αυτοί μας χρειάζονται

γιατί όλα μας ανήκουν







το κείμενο που μοιράστηκε στην απεργία:


Για τη Γενική Απεργία

2/4/2009

και κάθε Γενική Απεργία

Ορίζοντας ως απεργία το μπλοκάριμα της παραγωγικής διαδιακασίας με την μαζική αποχή των εργαζόμενων απο αυτήν, το ερώτημα που είναι σήμερα πιο επίκαιρο απο ποτέ κατά την διάρκεια μιας «μαζικής - γενικής» απεργίας, είναι αν όντως η χρησιμοποίηση αυτού του επιθέτου αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Η προβληματική ως προς τον χαρακτηρισμό μιας απεργίας ως «μαζικής - γενικής», στέκεται τόσο σε ποσοτικούς όσο και σε ποιοτικούς όρους, οι οποίοι έχουν μια κοινή συνιστώσα: την απουσία του συλλογικού σε επίπεδο διαδικασιών και διεκδικήσεων.



συνεχίζεται εδώ


Eνάντια στα νέα μέτρα καταστολής και τον κουκουλονόμο (23/3/09)

Συγκεντρώσεις

...