Χορός της Καρμανιόλας

Ο Χορός της Καρμανιόλας ήταν λαϊκό έθιμο των αβράκωτων. Παραδοσιακός χορός ο οποίος αποτελούσε έναν τρόπο έκφρασης των υποτελών τάξεων. Επί Ροβεσπιέρου έγινε ο χορός που συνόδευε αποκεφαλισμούς αστών, δικαστών και αντεπαναστατών γενικότερα. Λαμβάνοντας κατά νου τη ρήση του Μπένγιαμιν ότι «τίποτε απ' ότι έχει συμβεί δεν πρέπει να χαθεί από την ιστορία» και προσθέτοντας ότι «μονάχα στη λυτρωμένη ανθρωπότητα ανήκει ολότελα το παρελθόν της», η επιλογή του ονόματος έγινε για να διατηρήσει στο παρόν τόσο το ιστορικό περιεχόμενο του χορού (κριτικά πάντα) όσο και την μελλοντική προβολή του. Να τον χορεύουμε στην απελευθερωμένη κοινωνία του αύριο.

Μπροσούρα

Μπροσούρα
Για να κατεβάσετε τη μπροσούρα σε μορφή PDF κάντε κλικ στην εικόνα

Εκδηλώσεις

Εκδηλώσεις
26/02/10: Oικονομική Κρίση & Συναίνεση
Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Η Villa Amalias είναι το «μεγάλο σπίτι» όλων μας

    Την Πέμπτη 20/12/2012 στις 7 το πρωί πραγματοποιείται αστυνομική επιχείρηση εισβολής στην κατάληψη Villa Amalias, στη συμβολή των οδών Αχαρνών και Χέϋδεν. Κατά τη διάρκεια της πολύωρης επιχείρησης συλλαμβάνονται 8 συντρόφισσες και σύντροφοι από τη Villa και τους αποδίδονται βαριές κατηγορίες, ενώ παράλληλα προσάγονται 7 σύντροφοι, που επιχείρησαν να παρέμβουν στο δήμο Αθηναίων καθώς και 4 αλληλέγγυοι την ώρα που προσέγγιζαν το χώρο της κατάληψης και στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι. Το κτίριο σφραγίζεται και φρουρείται από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Άμεσα πραγματοποιείται συγκέντρωση αλληλεγγύης απέναντι από το φρουρούμενο κτίριο από εκατοντάδες αλληλέγγυες-ους.
    Η συγκεκριμένη κατασταλτική επέμβαση λαμβάνει κεντρικότατο χαρακτήρα από την πλευρά του κράτους, μέσω των δηλώσεων του υπουργού των μπάτσων Δένδια, ο οποίος πανηγύριζε για την αποκατάσταση της νομιμότητας ύστερα από πρωθυπουργική εντολή, σε ένα χώρο, που αποτελούσε για χρόνια «εστία ανομίας». Η ομογενοποίηση πολύ διαφορετικών χαρακτηριστικών και κοινωνικών ομάδων (παρεμπόριο, «παράνομοι» μικροπωλητές, μετανάστες, οροθετικές, καταλήψεις, αναρχικοί/αντιεξουσιαστές) κάτω από το γενικόλογο τίτλο ανομία δεν επιχειρεί  τίποτα άλλο από το να διασπείρει μαζικά κοινωνική σύγχυση και να προλειαίνει το έδαφος, ώστε να επεμβαίνει, να καταστέλλει  και να ισοπεδώνει ο «εγγυητής» της νομιμότητας και της κοινωνικής ειρήνης, που ονομάζεται κράτος. Πιστός αρωγός σε αυτές τις κινήσεις είναι και  ο δήμος Αθηναίων (πλέον ιδιοκτήτης του κτηρίου) με δήμαρχο τον θιασώτη της καταστολής, της τάξης και της ασφάλειας Καμίνη. Στο σχεδιασμό του δήμου περιλαμβάνεται η αποστείρωση του κέντρου της Αθήνας από κάθε κίνηση και χειρονομία, στο πλαίσιο του ευρύτερου σχεδιασμού για την ανάπλαση του ιστορικού κέντρου'' που διασαλεύουν την «ομαλότητα» και η μετατροπή του σε ζώνη εμπορευματοποίησης και κατανάλωσης. Γι' αυτούς τους λόγους συνάπτονται συμφωνίες για μικτές ομάδες δράσης της ΕΛ.ΑΣ με τη δημοτική αστυνομία, ενώ παράλληλα μπαίνουν στο στόχαστρο οι καταλήψεις (βλ. Δημοτική αγορά Κυψέλης) και τα αναρχικά/αντιεξουσιαστικά εγχειρήματα της περιοχής.
    Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να ειδωθούν έξω από το πρίσμα της διαρκούς όξυνσης της συστημικής κρίσης, η οποία συνοδεύεται από τη σκληρότερη κοινωνική και ταξική επίθεση, που έχει εξαπολύσει η κυριαρχία εδώ και δεκαετίες, με συνέπεια την ύπαρξη εκατομμυρίων ανέργων, την ισοπέδωση εργασιακών και πολιτικών δικαιωμάτων, τις 2.500 αυτοκτονίες στους καιρούς του μνημονίου και τη γενικευμένη κατάθλιψη. Για να υλοποιηθεί η συγκεκριμένη πολιτική έχει επιστρατευτεί η μετάβαση στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, όπου κάθε φωνή και πρακτική αντίστασης επιχειρείται να χτυπιέται από το κράτος και τους ένστολους φρουρούς του. Ένα κοινό κατασταλτικό νήμα ενώνει τις επιθέσεις σε κάθε απεργιακό και διεκδικητικό αγώνα. Σε κάθε αμφισβήτηση των κυριαρχικών σχεδιασμών για την καπιταλιστική ανάπτυξη όπως ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής. Σε κάθε απόπειρα αντίστασης στα σχέδια κοινωνικής και ταξικής λεηλασίας.  Σε κάθε επέμβαση των μπάτσων όταν εκτυλίσσονται επιθετικές κινήσεις προς τους ναζί της χρυσής αυγής, οι οποίοι συνδράμουν στη μετατόπιση των κεντρικών πολιτικών επιλογών προς τα ακροδεξιά.
    Η εκκένωση της Villa Amalias έρχεται να ακολουθήσει μια σειρά από κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις σε καταλήψεις και αυτοργανωμένους χώρους (που περιλαμβάνουν εισβολές, εκκενώσεις, εμπρηστικές επιθέσεις) αλλά αποκτά αναμφίβολα ένα κεντρικό χτύπημα με ιδιαίτερο συμβολισμό από την πλευρά του κράτους στην «καρδιά» του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος και επιχειρεί να εκπέμψει ένα μήνυμα φόβου, προς κάθε αντιστεκόμενο και αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Και για αυτό το λόγο η υπεράσπιση της βίλλας είναι υπόθεση όλων μας.   
    Η Villa Amalias δεν είναι απλά μια ιστορική αντιεξουσιαστική κατάληψη. Είναι μια εστία από την οποία ξεπηδούν και διαχέονται οι αξίες της αυτοργάνωσης, της αντίστασης, της ρήξης με το υπάρχον και της αλληλεγγύης. Είναι ο χώρος, ο οποίος στεγάζει τα όνειρα, τις ελπίδες και τις επιθυμίες κάθε ανθρώπου και κοινωνικού κομματιού, που εναντιώνεται στον πολιτισμό της εξουσίας και της εκμετάλλευσης. Αποτελεί για πάνω από δύο δεκαετίες κοιτίδα της αντιεξουσιαστικής και αντιεμπορευματικής έκφρασης, μέσα από την οργάνωση εκατοντάδων συναυλιών, θεατρικών παραστάσεων και εκδηλώσεων. Είναι χώρος επικοινωνίας και πολιτικής ζύμωσης για το αναρχικό κίνημα. Φιλοξενεί σημαντικότατες κινηματικές υποδομές, με τη στέγαση της τυπογραφικής κολεκτίβας Ρότα, τον συναυλιακό χώρο, το αντιεμπορευματικό καφενείο. Αποτελεί ένα «προπύργιο» στο κέντρο της Αθήνας απέναντι στο ρατσισμό, τις προσπάθειες κοινωνικού εκφασισμού και τη δράση των φασιστοειδών που ως συστημική εμπροσθοφυλακή επιχειρούν να μετατρέψουν τις γειτονιές του κέντρου, όπως ο Άγιος Παντελεήμονας, σε σύγχρονο απαρχάιντ.
    Για τους λόγους αυτούς η κατάληψη της Villa Amalias έχει δεχτεί μια σειρά απο κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις, που περιλαμβάνουν εισβολές, εκκενώσεις και εμπρηστικές επιθέσεις. Ανάλογες επιθέσεις άλλωστε, έχουν δεχτεί πλήθος καταλήψεων και αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων. Ωστόσο, αναμφίβολα, η εισβολή στη Villa συνιστά ένα κεντρικό χτύπημα με ιδιαίτερο συμβολισμό απο την πλευρά του κράτους, στην ''καρδιά'' του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος και επιχειρεί να εκπέμψει ένα μήνυμα φόβου προς κάθε αντιστεκόμενο και αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Και γι’ αυτό το λόγο η υπεράσπιση της βίλλας είναι υπόθεση όλων μας.
    Το κράτος με την επιλογή της εισβολής στη villa, πήρε την επιλογή για μια οξύτατη αντιπαράθεση με όλο τον κόσμο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και του αναρχικού κινήματος. Αυτή η επιλογή δεν θα περάσει χωρίς πολιτικό κόστος για το κράτος και η villa  θα παραμείνει κατάληψη με κάθε κόστος.
    Από το κατηλλειμμένο έδαφος της Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, στέλνουμε την αλληλεγγύη μας στις διοκώμενες/ους και τους συντρόφους/ισσες της βίλλας. Δεν είναι μόνες τους,δεν ειναι μόνοι τους. Τους συντροφεύουν όλοι οι αγωνιζόμενοι, όλοι οι άνθρωποι, που εμπνέονται από το όραμα της κοινωνικής απαλευθέρωσης.

Villa Amalias κατάληψη για πάντα
Αλληλεγγύη-Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων

Κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά

Συγκεντρώσεις

...